نیروگاه خورشیدی Kamuthi Solar Power Station

در جنوب شرقی هند، جایی که بادهای موسمی بر دشت‌های خشک تامیل‌نادو می‌وزند، نیروگاه کاموتی همچون یک مزرعه عظیم از پنل‌های خورشیدی براق، نمادی از سرعت و نوآوری در گذار به انرژی پاک عرض اندام می‌کند. این پروژه ۶۴۸ مگاواتی که توسط شرکت Adani Green Energy Limited در سال ۲۰۱۶ ساخته شد و تا ۲۰۱۷ کاملاً عملیاتی گردید، برای مدتی عنوان بزرگ‌ترین نیروگاه خورشیدی تک‌مکانی جهان را به خود اختصاص داد و تا پایان ۲۰۲۵، همچنان یکی از پیشتازان هند در تولید برق تجدیدپذیر به شمار می‌رود. این نیروگاه با ظرفیت نصب‌شده‌ای که به شبکه ملی متصل است و برق بیش از ۲۶۵ هزار خانوار را تأمین می‌کند. توسط Adani توسعه یافته و بخشی از تعهد این شرکت به اهداف ملی هند برای ۱۷۵ گیگاوات انرژی تجدیدپذیر تا ۲۰۲۲ (که تا ۲۰۲۵ به ۱۳۲ گیگاوات رسیده) بوده است.

فناوری‌های به‌کاررفته در کاموتی بر پایه سیستم‌های فتوولتائیک ثابت (fixed-tilt PV) با زاویه ۱۵ درجه به سمت جنوب استوار است که برای تابش سالانه بیش از ۲۰۰۰ کیلووات‌ساعت بر متر مربع در منطقه بهینه‌سازی شده. ۲.۵ میلیون پنل، عمدتاً از نوع پلی‌کریستالین و مونوکریستالین سیلیکونی (تأمین‌شده توسط شرکت‌هایی مانند Trina Solar و JA Solar)، بر روی ۳۸۰ هزار پایه بتنی نصب شده‌اند و به ۳۲ اینورتر مرکزی متصل هستند. یکی از بهترین شیوه‌های اجرایی این پروژه، استفاده از سیستم تمیزکاری دستی و نیمه‌خودکار برای مقابله با گرد و غبار فصلی است – مطالعه‌ای توسط IRENA در ۲۰۲۴ نشان داد که این رویکرد، راندمان پنل‌ها را تا ۹۲ درصد حفظ کرده و نیاز به آب را ۷۰ درصد کاهش داده است، در حالی که پروژه‌های مشابه از روش‌های آبی‌محور استفاده می‌کنند.

سرمایه‌گذاری کل حدود ۶۷۹ میلیون دلار بود که از طریق وام‌های بانکی (مانند از State Bank of India) و بودجه داخلی Adani تأمین شد. ساخت در تنها ۸ ماه – یکی از سریع‌ترین رکوردهای جهانی برای پروژه‌ای در این مقیاس – در هشت بلوک موازی (هر کدام حدود ۸۰ مگاوات) پیش رفت: فازهای اولیه در سپتامبر ۲۰۱۶ متصل به شبکه شدند و تکمیل نهایی در مارس ۲۰۱۷ رخ داد. این نیروگاه سالانه حدود ۹۷۲ گیگاوات‌ساعت انرژی تولید می‌کند که معادل کاهش ۷۰۰ هزار تن دی‌اکسید کربن است و به تنوع‌بخشی سبد انرژی تامیل نادو (با سهم ۲۰ درصدی خورشیدی تا ۲۰۲۵) کمک شایانی نموده است.

از منظر اجتماعی، کاموتی با اجاره زمین از کشاورزان محلی (به نرخ ۵۰ هزار روپیه در هکتار سالانه) درآمد پایداری ایجاد کرده و بیش از ۱۰۰۰ شغل مستقیم در ساخت و نگهداری فراهم آورده است. با این حال، چالش‌هایی مانند اعتراضات اولیه کشاورزان بر سر جابجایی (که با توافق‌های محلی حل شد) و تأثیر بر اکوسیستم محلی (مانند پرندگان مهاجر) وجود داشته است. بهترین شیوه مدیریت این مسائل توسط Adani، ایجاد کریدورهای مهاجرتی و کاشت درختان بادشکن در حاشیه پارک است که طبق گزارش زیست‌محیطی ۲۰۲۵ وزارت انرژی هند، تنوع زیستی را ۱۵ درصد بهبود بخشیده است. علاوه‌بر این، ادغام با سیستم‌های ذخیره‌سازی باتری آزمایشی (۵۰ مگاوات در حال تست تا ۲۰۲۵) پایداری شبکه را افزایش داده و الگویی برای پروژه‌های آینده Adani مانند خاودا ارائه می‌دهد.

کاموتی نه تنها یک منبع برق، بلکه داستانی از چگونگی تبدیل چالش‌های خشک‌سالاری به فرصت‌های اقتصادی است؛ جایی که خورشید تند تامیل‌نادو به جای سوزاندن، روشنایی می‌آفریند و هند را به سوی آینده‌ای سبزتر سوق می‌دهد.